Posts Tagged ‘congress’

# ಹೌದು, ಭಾರತದ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಕೇವಲ ಹತ್ತೇ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೇ, ತನ್ನದೂ ಸಹ ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಡಾ.ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ತುಳಿದ ದಾರಿಯೇ ಆಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹಾಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ತೋರಿಸಿಕೊಡಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮೊದಲು, ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಪಿಎ ಸರಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾವೆಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸಂಘ ಪರಿವಾರ ಎದುರಾಡಿತ್ತೋ, ಆ ವಿಷಯಗಳನ್ನೇ ಬಿಜೆಪಿ ನೃತೃತ್ವದ ಎನ್.ಡಿ.ಎ. ಸರಕಾರ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಸಿಂಗ್ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡದೇ ಇದ್ದುದನ್ನು ಮೋದಿ ಹತ್ತೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಬಿಡುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ !

ಕಾಶ್ಮೀರ: 16ನೇ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಲೋಕಸಭಾ ಮಹಾಚುನಾವಣೆಯ ಬಹುತೇಕ ಫಲಿತಾಂಶಗಳೂ ಮೇ.16ರಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನವೇ ಹೊರಬಂದಿತ್ತು. ಬಿಜೆಪಿ ಬಹುಮತ ಬಂದಿತ್ತು. ಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗುವುದೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಬಿಜೆಪಿ, ಸಮಘ ಪರಿವಾರದ ನಾಯಕರು,
ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಇದೇ ದಿನ ರಾತ್ರಿ ಗಂಟೆ 7.35ಕ್ಕೆ ಜಮ್ಮುವಿನ ಪೂಂಛ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೃಷ್ಣ ಘಾಟಿ ಸೆಕ್ಟರ್ ಸಮೀಪ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸೇನಾ ನೆಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದ ಸೈನಿಕರು ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿ ಕದನ ವಿರಾಮವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಮೂಲಕ ಪಾಕ್ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿತ್ತು, ಗುಂಡಿನ ಸವಾಲನ್ನೂ ಹಾಕಿತ್ತು.

ಸಂಭ್ರಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ಇರಬೇಕು, ಬಿಜೆಪಿ-ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಯಾವೊಬ್ಬ ನಾಯಕರಾಗಲೀ, ಭಾವೀ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಲೀ ಕದನ ವಿರಾಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ಪಾಕ್ ಕ್ರಮದ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದೇ ಒಂದು ಖಂಡನಾ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನೂ ನೀಡದೆ ಮೌನ ವಹಿಸಿತು. ಚುನಾವಣೆಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಏನಾದರೂ ಈ ಘಟನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಭೂಮಿಯೇ ಅಡಿ ಮೇಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು ಎಂಬಂತೆ ಇವರೆಲ್ಲ ದೇಶದ್ಯಾಂತ ಭೂಮಿ-ಆಕಾಶ ಒಂದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೋ ಏನೋ ? ಕದನ ವಿರಾಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ಪಾಕ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದೂ, ಪ್ರಧಾನಿ ಸಿಂಗ್ ಮೌನ ಮುರಿದು ಸವಾಲಿಗೆ ಪ್ರತಿ ಸವಾಲು ಹಾಕಬೇಕೆಂದೂ ಫರ್ಮಾನು ಹೊರಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೋ ಏನೋ ? ಚುನಾವಣೆ ಮುಗಿದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಬಹುಮತ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಆದ ಕಾರಣವಿರಬೇಕು, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಒಂದೇ ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂಬಂತೆ ಬೊಬ್ಬೆರಿಯುತ್ತಿದ್ದವರ ಬಾಯಿ ಬಂದಾಗಿತ್ತು !

ಜಮ್ಮು ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಕ್ ಕದನ ವಿರಾಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದ ಕೇವಲ ಎಡರೇ ಎರಡು ದಿನಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಹೋರಾಟಗಾರ ಮತ್ತು ಹುರಿಯತ್ ನಾಯಕ ಸಯ್ಯದ್ ಅಲಿ ಶಾ ಗಿಲಾನಿ, ಕಾಶ್ಮೀರವನ್ನು ಭಾರತದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿದರೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಳಿತು ಎಂಬ ಸವಾಲನ್ನೊಡ್ಡಿದ್ದರು. ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಕೊಡುಗೆ ಕೊಡಲೂ ಸಆಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮೋದಿಯವರ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ನೇರವಾಗಿಯೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದ ಗಿಲಾನಿ, ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳುವಳಿಯಾಗಿದ್ದು, ಈ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ ಎಂದು ತೊಡೆತಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಗಿಲಾನಿಯ ನೇರಾನೇರ ಸವಾಲಿಗೂ ಮೋದಿ ತುಟಿ ಪಿಟಕ್ ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ. ಸಂಘ ಪರಿವಾರವೂ ಜಾಣ ಮೌನ ತಾಳಿತು. ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಮೋದಿ ತನ್ನ ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಪಾಕ್ ಪ್ರಧಾನಿ ನವಾಜ್ ಷರೀಫ್ ರನ್ನು ರತ್ನಗಂಬಳಿ ಹಾಸಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು, ಯಾವುದೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನೂ ನೀಡದೆ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟರು.

ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಭಾರತ-ಪಾಕ್ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಕ್ ಸೈನಿಕರು ಭಾರತದ ವೀರ ಯೋಧ ಹೇಮಂತ್ ಅವರನ್ನು ಬರ್ಬರವಾಗಿ ಕೊಂದುಹಾಕಿದ್ದರು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೇಹದಿಂದ ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ತಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮೂಲಕ ಅಮಾನುಷತೆಯನ್ನೂ ಮೆರೆದಿದ್ದರು. ನಿಯೋಜಿತ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ತನ್ನ ಪ್ರಮಾಣವಚನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಅದೇ ಪಾಕ್ ನ ಪ್ರಧಾನಿ ಷರೀಫ್ ರನ್ನು
ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ, ಹುತಾತ್ಮ ಹೇಮಂತ್ ಅವರ ವಿಧವೆ ಪತ್ನಿ ಧರ್ಮಾವತಿ, ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರು ಷರೀಫ್ ಜೊತೆಗೆ ಕೈಕುಲುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಮಥುರಾದಲ್ಲಿ, ‘ಪಾಕ್ ಪ್ರಧಾನಿ ಷರೀಫ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುವುದಾದರೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ದ ತನ್ನ ಪತಿಯ ಶಿರದೊಂದಿಗೆ ಬರಲಿ’ ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯೋಂದಿಗೆ ನಿರಶನ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರು.

ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಷ್ಟೂ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪಾಕ್ ಗಡಿಯಿಂದ ಗುಂಡು ಹಾರಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಪ್ರಧಾನಿ ಸಿಂಗ್ ಪಾಕ್ ಪ್ರಧಾನಿಯ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಇನ್ನೇನು ಭಾರತ ಪಾಕ್ ಕೈವಶವಾಗಿಹೋಯಿತು ಎಂಬಂತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ, ಸಂಘ ಪರಿವಾರ, ಮೋದಿಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಅದೇ ಪಾಕ್ ಪ್ರಧಾನಿ ಜೊತೆಗೆ ಕೈಕುಲುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾಚಿಕೆಯಾದರೂ ಆಗಬೇಕಲ್ಲ ? ಇಲ್ಲ, ಅವರಿಗೇನೂ ಆಗಿರಲಾರದು. ಯಾಕೆಂದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಅದಾಗಲೇ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು !

ಇವುಗಳೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ, ಕಾಶ್ಮೀರದಿಂದ ವಲಸೆಹೋದ ಪಂಡಿತರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲೇ ಪುನರ್ವಸತಿ ಒದಗಿಸುವುದಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ
ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನೋದುವಾಗ ಒಂದೆಡೆ ಖುಷಿಯೇನೋ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಹೀಗೆ ಸರಕಾರಿ ಪುನರ್ವಸತಿಯನ್ನು ನಂಬಿ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಮರಳುವವರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಸರಕಾರ ಯಾವ ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ಭದ್ರತೆ ಓದಗಿಸಲಿದೆ ಮತ್ತು ನಾಳೆ ಅವರುಗಳ ಜೀವಕ್ಕೇನಾದರೂ ಆದಲ್ಲಿ ಅದರ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತೆ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಕೈಚೆಲ್ಲಲಿದೆಯೇ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ವಾರದೊಳಗೆಯೇ ಮೊದಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಲು ಕಲಿತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಇಂಥ
ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿಲ್ಲದ ‘ಹೇಳಿಕೆಗಳು’ ಪುಷ್ಟಿ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಧಾನಿ ಕಾರ್ಯಾಲಯದ ಸಚಿವ ಜಿತೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ಜಮ್ಮು ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಕೊಡುವ ಸಂವಿಧಾನದ 370ನೇ ಕಲಂ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಕರೆಕೊಟ್ಟರು. ಹೀಗೊಂದು ಕರೆಯನ್ನು ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರೂ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಸಚಿವ ಜಿತೇಂದ್ರರು ಕರೆಕೊಟ್ಟು ಸ್ವಯಂ ಬೀಗಿಕೊಂಡಿರಲೂಬಹುದು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದೇ ಇರುವಂತೆ 370ನೇ ಕಲಂ ಬಗ್ಗೆ ಜಮ್ಮು ಕಾಶ್ಮೀರ ರಾಜ್ಯ ಯಾವಾಗ ಭರತದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಂಡಿತೋ, ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಈ ಕಲಂ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಸಚಿವ ಜಿತೇಂದ್ರರ ಹೇಳಿಕೆಗೆ ಜಮ್ಮು ಕಾಶ್ಮೀರ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಓಮರ್ ಅಬ್ದುಲ್ಲಾ ತಿರುಗೇಟನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟದ್ದಾಯಿತು. 370ನೇ ಕಲಂ ರದ್ದಾದರೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಭಾರತದೊಂದಿಗೆ ಇರಲಾರದು ಎಂಬುದು ಅವರ ಸ್ಪಷ್ಟ ನುಡಿ. ಇನ್ನೆರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವದಿಂದಲೇ ‘ದುಡುಕದಿರಿ’ ಎಂಬ ಕಿವಿಮಾತನ್ನೂ ಸಚಿವ ಜಿತೇಂದ್ರರಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಇದಾವುದಕ್ಕೂ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರ ಸಿಂಹ ಘರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಬರಲೇ ಇಲ್ಲ !

ನಮ್ಮ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶಿ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಗೆ 26 ಶೇಕಡಾ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಲು ಡಾ.ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ರವರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಪಿಎ ಸರಕಾರ ತಮ್ಮ
ಆಡಳಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ಆಗ ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾಗಿದ್ದ ಇದೇ ಬಿಜೆಪಿ, ಸಂಘ ಪರಿವಾರ ಯುಪಿಎ ಸರಕಾರದ ಈ ನಡೆಯನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ದೇಶದ್ಯಾಂತ ಬೀದಿಗಿಳಿಸಿದು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿತ್ತು. ಅದೇ ಬಿಜೆಪಿ ಈಗ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದೆ. ಬಿಜೆಪಿಯ ಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಮೋದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ: ‘ದೇಶದ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ 100 ಶೇಕಡಾ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಲು ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಲಾಗುವುದು’.

ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ದೇಶಾಭಿಮಾನವಿರುವ ಯಾವನೇ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ರಕ್ಷಣಾ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ನೂರು ಶೇಕಡಾ ವಿದೇಶಿ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿಕೆ (ಎಫ್.ಡಿ.ಐ.)ಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಮಾತ್ರಕ್ಕೂ ಒಪ್ಪಲಾರ, ಒಪ್ಪಬಾರದು. ಆದರೆ, ಬಿಜೆಪಿ, ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಒಬ್ಬನೇ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನಾಗಲೀ, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಲಿ ಮೋದಿ ಮೇಲಿನ ಹುಚ್ಚು ಅಭಿಮಾನದ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲು ತೇಲಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ವಿನಹಾ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಅಳಿವು ಉಳಿವಿನ ಗಂಭೀರವಾದ ವಿಷಯವಾದ ಎಫ್.ಡಿ.ಐ. ಬಗ್ಗೆ ಚಕಾರ ಶಬ್ದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮಗಳ ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿ ಕೈಕಟ್ಟಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಟಿವಿ ಛಾನೆಲ್ಗಳಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಯಾವುದೋ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಲು ಸಮರ್ಥವಾದೊಂದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವೂ ಇಲ್ಲದೆ ದೇಶ ಬಡವಾಗಿದೆ.

ದಿನ ಬಳಕೆಯ, ಅಗತ್ಯ ವಸ್ತುಗಳ ದರ ಏರಿಕೆಯನ್ನೇ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚುನಾವಣೆಗಿಳಿದ ಮೋದಿ, ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಡಿಸೆಲ್ ದರವನ್ನು ಏರಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೇಶದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗಿದ್ದು ಕೇವಲ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಮುಖಗಳು ಮಾತ್ರ, ಆಡಳಿತ ನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಏನೇನೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರುಪಡಿಸಿದರು.

ಒಂದೆಡೆಯಿಂದ ಡಿಸೆಲ್ ದರ ಏರಿಸಿದ ಮೊದಿ ಸರಕಾರ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆಯಲ್ಲಿ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣ ದರ ಏರಿಸುವದಾಗಿಯೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿತು. ರೈಲ್ವೆ ದರ ಏರಿಕೆ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದ ಮೋದಿ ಸಂಪುಟದ ರೈಲ್ವೆ ಸಚಿವ ಡಿ.ವಿ.ಸದಾನಂದ ಗೌಡರು, ಅದೇ ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿ ರೈಲ್ವೆ ದರ ಏರಿಸಲು ಕಳೆದ ಯುಪಿಎ ಸರಕಾರವೇ ಕಾರಣವೆಂದೂ, ಅವರು ಮಾಡಿಟ್ಟ ಹೊಂಡವನ್ನು ತುಂಬುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾದ ಕಾರಣ ರೈಲ್ವೆ ದರ ಏರಿಕೆ ಅನಿವಾರ್ಯವೆಂದು ತಮ್ಮ ಎಮದಿನ ಮಾತಿನ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳನಿಗೊಂದು ಪಿಳ್ಳೆ ನೆವ ಎಂಬಂತೆ ಜನತೆಗೆ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತದ ಎಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ, ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೂ, ನಷ್ಟಗಳಿಗೂ, ಸಾಲಗಳಿಗೂ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯುಪಿಎ ಆಡಳಿತವೇ ಕಾರಣ ಎಂಬುದನ್ನು ಚುನಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಮೋದಿ ಹೋದಲ್ಲಿ ಬಂದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಮತದಾರರು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಬಹುಮತವನ್ನೂ ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬಳಿಕವೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷವೊಂದು ಸುಮ್ಮನೇ ಆರೋಪ ಮಾಡುವುದರ ಬದಲಾಗಿ ಇಡೀ ದೇಶದ ಹಾಲಿ ಸ್ಥಿತಿ ಗತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾಕೆ ಒಂದು ಸಮಗ್ರವಾದ ಶ್ವೇತಪತ್ರ ಹೊರಗೆ ತರಬಾರದು ? ಶ್ವೇತಪತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಅದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ತಾನೇ ?
– ಶ್ರೀರಾಮ ದಿವಾಣ.

# 128 ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವನ್ನು 2014ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ 16ನೇ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಮತದಾರರು ಮಖಾಡೆ ಮಲಗಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಲಭಿಸಿದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರು ನೀಡಿದ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಗೌರವದಿಂದಲೇ ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇದೀಗ ಇಂಥ ಮುಖಭಂಗ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ, ಚಳುವಳಿಗೆ ಈ ರೀತಿಯ ಅಪಮಾನವಾಗಲು, ಕಳೆದ ಕೆಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ನಾಯಕತ್ವ ವಹಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೋರ್ವ ನಾಯಕನೂ, ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಗಾಂಧಿ ಕುಟುಂಬ ವರ್ಗವೇ ನೇರವಾಗಿ ಹೊಣೆಗಾರರು.

ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಗೆಲುವು ಸಹಜ. ಈ ಸಲದ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನು ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸಿಗರು ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಗೊಂಡು, ಸುಧೀರ್ಘ ಕಾಲದಿಂದ ಅಧಿಕಾರ ಅನುಭವಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ದೇಶಕ್ಕೆ ದೇಶವನ್ನೇ ಭ್ರಷ್ಟವನ್ನಾಗಿಸಿದ, ಇಂದಿಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮೂಲಕವಾಗಿಯಾದರೇ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ನಾಯಕರ ಪಕ್ಷವಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ್ನು ಹಾಗೆ ಹತ್ತರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಪಕ್ಷ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಲು, ರಿಯಾಯಿತಿ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ತಂದು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ, ತಮ್ಮದು ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷ ಎನ್ನುವ ದುರಹಂಕಾರ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಪೂರ್ಣ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ವರಸೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ, ದೇಶದ ಜನರ ನಿಜವಾದ ನಾಡಿಮಿಡಿತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಾಗಲಿ, ಕಾಳಜಿಯಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಬೀತಾಗಿರುವಂಥದ್ದೇ.

ಗಾಂಧಿ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಗತಿಯೇ ಇಲ್ಲದ ಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್. ಗಾಂಧಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಂಥ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹತೆ, ಯೋಗ್ಯತೆ ಇರುವ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ನಮಗೆ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕು ಕೊಟ್ಟವರು ಎಂದು ತಲೆಬುಡವಿಲ್ಲದಂತ ಭಾಷಣ ಮಾಡಲು ನಾಚಿಕೆಪಡಲಾರದ ಆಸ್ಕರ್ ಫೆರ್ನಾಂಡಿಸ್ ರಂಥವರು ಮಾತ್ರ ಈ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಏರಲು ಸಾಧ್ಯ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಧಿನಾಯಕಿಯಾಗಿದ್ದ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ಹತ್ಯೆಯಾದಾಗ, ಪೈಲೆಟ್ ಆಗಿದ್ದ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಕರೆತಂದು ಪಕ್ಷದ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ವಹಿಸಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಬೆನ್ನಿಗೇ ಪ್ರಧಾನಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಹತ್ಯೆಯಾದಾಗ, ಪತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದುಖಃದಲ್ಲಿದ್ದ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಕರೆತಂದು ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕತ್ವ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ತಜ್ಞ ಡಾ.ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕವೂ, ಅವರನ್ನು ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿಯವರ ಜೊತೆಗೆ ಸೋನಿಯಾ ಪುತ್ರ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯೂ
ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಂಥ ಶೋಷನೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಪಕ್ಷದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಮುಖ ಪದಾಧಿಕಾರಿ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ಗಾಂಧಿಯ ಭಾವಚಿತ್ರದ ಫ್ಲೆಕ್ಸ್ ಗಳನ್ನು ಹಾದಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.

ಗಾಂಧಿ ಕುಟುಂಬನ್ನು ಹೊಗಳುವುದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಲ್ಲ, ಯೋಜನೆಗಳಿಲ್ಲ, ಗುರಿಗಳಿಲ್ಲ, ಧ್ಯೇಯೋದ್ಧೇಶಗಳೂ ಇಲ್ಲ. ಬಡತನದ ಬಗ್ಗೆ, ಬಡವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್. ಆದರೆ, ಬಡತನವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಬೇಕಾದ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ, ಶಾಸ್ವತವಾದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸದೆ, ಬಡವರು ಬಡವರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದು, ಸರಕಾರವನ್ನು ಖಾಯಂ ಆಗಿ ಅಂಗಲಾಚಿಕೊಂಡೇ ಇರಬೇಕು ಎಂಬಂತೆ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಒಂದು ಕೆಜಿ ಅಕ್ಕಿ ವಿತರಣೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು
ಜ್ಯಾರಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕಿಗೆ ಇರುವ ಬೆಲೆ ಕೊಟ್ಟು ಖರೀದಿಸುವ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ ಆಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಬೇಕೆಂಬ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಈ ಪಕ್ಷ ಜ್ಯಾರಿಗೆ ತರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಬಡವರಿಗೆ ವಿತರಣೆಯಾಗಬೇಕಾದ ಅಕ್ಕಿ ಸಹ ನ್ಯಾಯಬೆಲೆ ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿರದೆ ಮತ್ತೆಲ್ಲೋ ಗೋಡೌನ್ ಗಳಲ್ಲಿ
ಪತ್ತೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನುಷ್ಟನಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಡುವ ಕಳಕಳಿ ಸಹ ಇವರಿಗಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೂ ಯಾವ ಅಗತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಶ್ರೀಮಂತ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಗಳಿಗೆ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ನಂಥ ನಿಷ್ರ್ಪಯೋಜಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಜ್ಯಾರಿಗೆ ತಂದು ಬಡವರಿಗೆ ಹಿಂಸೆ ನೀಡಿದ ಪಕ್ಷವೂ ಇದುವೇ.

ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಗೆಲುವು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ಇತರ ಪಕ್ಷಗಳ ಸೋಲೂ ಸಹ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರಿಗೆ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಈ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಾಯಕರೇ.
ನಾಯಕರಾಗಲಿಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿರುವವರ ಗರಿಷ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನ. ಚುನಾವಣೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಮೌನವಾಗಿರುವ, ಚುನಾವಣೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ತಡಬಡಾಯಿಸಿ ನಿದ್ದೆಯಿಂದೆದ್ದವರಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್. ಇಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಇರುವುದೊಂದೇ ಉದ್ಧೇಶ. ಅದು, ನಾನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕು. ಅವನು ಸೋಲಬೇಕು. ಆ ಅವನು ಬೇರೆ ಪಕ್ಷದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಲ್ಲ. ತನ್ನ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಅಭ್ಯಥೀಯೇ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವುದು ಈ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿನ ಬೌದ್ಧಿಕ, ಸಂಘಟನಾತ್ಮಕ ದಿವಾಳಿತನಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಉಡುಪಿ-ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು, ಮಂಗಳೂರು, ಮಂಡ್ಯ ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಸೋಲಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರೇ ಕಾರಣ. ಇದನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ನಡುವೆ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮೋದಿ ಅಲೆ ಕಾರಣ ಅಂತಲೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದೇ ಅಲೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಸರಕಾರದ ಆಡಳಿತ ಶೈಲಿಯೂ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮ ವಿಮರ್ಶೆ, ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಎನ್ನುವುದು ಏನಿದ್ದರೂ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಗಾಂಧಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಗಾಂಧಿ ಕುಟುಂಬದ ಜೊತೆಗೆ ಆಪ್ತವಾಗಿರುವ ನಾಯಕರುಗಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗದಂತೆಯೇ ನಡೆಯಬೇಕು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿನ ನಾಯಕರು.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಜಾತಿ, ಮತ, ವರ್ಗ, ವರ್ಣ, ಲಿಂಗ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ,
ವಿದ್ಯಾವಂತ-ಅವಿದ್ಯಾವಂತ, ಉದ್ಯೋಗಿ-ನಿರುದ್ಯೋಗಿ, ಸ್ಲಂ ನಿವಾಸಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಡಾಲರ್ ಕಾಲನಿಯ ನಿವಾಸಿಯವರೆಗೂ, ಚಾ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವವನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಉದ್ಯಮಿಯವರೆಗೂ ಯಾರೂ ಬೇಕಾದರೂ ಚಉನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಬಹುದು, ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದರೆ, ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸದೇ ಇದ್ದರೂ ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯರಾದವರೂ, ಮಂತ್ರಿಯಾದ ಬಳಿಕ ಸಂಸದರಾಗುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಸಭಾ ಸದಸ್ಯರಾಗುವ ಮೂಲಕವೂ ದೇಶವನ್ನಾಳುವ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಕನಿಷ್ಟ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲದವರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಸ್ಯಸ್ಪದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೇ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಎತ್ತರದ ಮಣೆ.

ಮೋದಿ ಚಹಾ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆಂಬುದನ್ನೇ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿ ತೇಲಿಬಿಟ್ಟು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡಿದರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು. ಬಿಜೆಪಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ತಿರುಗೇಟು ನೀಡಿ ಕಪಾಳಮೋಕ್ಷವನ್ನೇ ಮಾಡಿತು. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರಿಗೆ ಬುದ್ದಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಇದೀಗ, ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಿಯಾದ ಶ್ರೀಮತಿ ಸ್ಮೃತಿ ಇರಾನಿಯವರು ಕಡಿಮೆ ಕಲಿತವರು ಎಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಬೊಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿತ ಮಂತ್ರಿಗಳೇ ಸರಣಿ ಹಗರಣದ ಮೂಲಕ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಗಲು ದರೋಡೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಇಂದು ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು ಎನ್ನುವುದು ಇವರಿಗೆಲ್ಲ ಅರ್ಥವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರಣಿ ಹಗರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ದುರಾಡಳಿತಕ್ಕೆ ಜನರು ರೋಸಿ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಿ ಮಾತು ಬೇಕೋ ಅಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕು, ಎಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಬೇಕೋ ಅಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಧ್ವನಿಯನ್ನೇ ಎತ್ತಬೇಕು. ಇದು ಜನರ ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಪ್ರಧಾನಿ ಮೌನ ತಾಳಿದಾಗ, ಅದನ್ನು ತುಂಬಲು ಪಕ್ಷವಾದರೂ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಬಹುದಿತ್ತು. ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪಕ್ಷವೂ ಮಾಡಿತೋರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೆಡೆ ಪ್ರಧಾನಿಯ ಮೌನ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯ ಉಪ್ಪು, ಹುಳಿ, ಖಾರ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದ ಸಪ್ಪೆ ಭಾಷಣ.

ಪ್ರಧಾನಿ ಸಿಂಗ್ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಸಂಪುಟ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಹರಿದು ಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಅಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯನ್ನು
ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಯಿತು. ಇಂಥ ಹಲವು ಅತೀ ಕೆಟ್ಟ ವರ್ತನೆಗಳ ಮೂಲಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ದೇಶದ ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಲು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕತ್ವ ವಿಫಲ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಸಿತು. ಇದೆಲ್ಲವೂ ಅಪಕ್ವ, ಅಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯ ನಡವಳಿಕೆ. ದೇಶದ ನಾಗರಿಕರು ಇಂಥ
ಪ್ರಹಸನಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಟ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ ಹೊಳೆಯದೇ ಹೋಯಿತು.

ಯಾವುದರಿಂದಲೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಠ ಕಲಿಯದ ಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್. ಜನರ ನಾಡಿಮಿಡಿತವನ್ನು ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಅಥವಾ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲದವರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಪಕ್ಷ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್. ಈ ಪಕ್ಷ ಹೀಗೆ ದಿಕ್ಕು ದೆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ಆನೆ ನಡೆದ್ದೇ ದಾರಿ ಎಂಬಂತೆ ಭ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಯುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಜನರು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಪಾಠ ಕಲಿಸುವ ದಿನಗಳು ಬರಬಹುದೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. – ಶ್ರೀರಾಮ ದಿವಾಣ.

# ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘ (ಆರ್.ಎಸ್.ಎಸ್.)ದ ಸಕ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತ, ಆರ್.ಎಸ್.ಎಸ್. ನ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖವಾದ ಬಿಜೆಪಿಯ ಮುಖಂಡ, ಗುಜರಾತ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಕೋಮುಗಲಭೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಗುಜರಾತ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಇಂದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾರತ, ಜಗತ್ತಿನ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ದೇಶ. ಇಂಥ ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾನವಾದ ಪ್ರಧಾನಿ ಪಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರುವುದು ಎಂದರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯವೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಬಡ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ, ಚಹಾ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಮೋದಿ ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿರುವುದು ಮಹತ್ತರವಾದ ಸಾಧನೆಯೇ ಸರಿ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಮೋದಿಯನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಲೇಬೇಕು.

ಮೋದಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿದ್ದಾರೆ, ನಿಜ. ಆದರೆ ಹೇಗೆ ಈ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿದ್ದಾರೆ ? ಯಾಕೆ ಈ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿದ್ದಾರೆ ? ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿಸಿದವರು ಯಾರು ? ಅವರ್ಯಾಕೆ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಈ ಎತ್ತರಕ್ಕೇರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ವಿಷಯಗಳೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕು, ಚರ್ಚೆಯಾಗಬೇಕು.

ನಮ್ಮದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ದೇಶ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ದೇಶವಾದರೂ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಆದರ್ಶವಾಗುವಂತೆ, ಮಾದರಿಯಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆಗಳು ನಡೆದುದು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು. ಹಣ, ಹೆಂಡ, ಟಿವಿ, ಬಟ್ಟೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಸಾಧ್ಯವೋ, ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮತದಾರರಿಗೆ ವಿತರಿಸಿ, ಆಸೆ-ಅಮಿಷಗಳನ್ನೊಡ್ಡಿ, ಭ್ರಷ್ಟರನ್ನಾಗಿಸಿ ಮತಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ಚುನಾವಣಾ ಕಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಬಲಿಷ್ಟ ಪಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳೇ ಸಂಸದರು, ಶಾಸಕರು ಆಗುತ್ತಿರುವ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ ದೇಶದಲ್ಲಿದೆ.

ದೇಶವನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ಆಳಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕಾಗಲೀ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನೇತೃತ್ವದ ಯುಪಿಎ ಸರಕಾರಕ್ಕಾಗಲೀ, ಅಲ್ಪ ಕಾಲದ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿದ ಬಿಜೆಪಿ ನೇತೃತ್ವದ ಎನ್ಡಿಎಗಾಗಲಿ, ತೃತಿಯ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗಾಗಲಿ ಭಾರತದ ಮತದಾರರನ್ನು (ಈ ಮಾತು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಬುದ್ಧ ಮತದಾರರಿಗೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ) ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರನ್ನಾಗಿ, ಪ್ರಬುದ್ದರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಇದುವರೆಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಸಹ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಕಾಳಜಿ, ಕಳಕಳಿ, ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡದ್ದಾಗಲಿ, ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾಗಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ.

ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಇಂದು ಕೂಡಾ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮತದಾರರಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ, ಕಾನೂನಿನ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಕೊರತೆ, ಗುಲಾಮಗಿರಿ, ಜೀತದ ಮಾದರಿಯ ಬದುಕು ಅವರಾದಾಗಿದೆ. ಮುಗ್ಧತೆ, ಅಮಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಬಡತನದ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ವಿಚಾರ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಮತದಾರ ಮತದಾನ ಮಾಡುವ ಶೋಚನೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಂದು ನೆಲೆನಿಂತಿದೆ.

ಭ್ರಷ್ಟ ಮತ್ತು ದುಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ, ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೂ ಬೇಕಿರುವುದು ಸಹ ಇದೇ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಹಾಗಾಗಿ ದೇಶದ ಚುನಾವಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಚುನಾವಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಡಿಗಲ್ಲು ಆಗಿರುವಾಗ, ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವಾಗ ಏನನ್ನು ತಾನೇ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ? ಈ
ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು, ಇಂಥ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಬಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು, ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಲು, ಅಭಿಮಾನಪಡಲು, ಹೆಮ್ಮೆಪಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂದರೆ, ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಇಂದಿನ ಖಚಿತ ಉತ್ತರವಾಗಿದೆ.

ಇಂಥ ಶೋಚನೀಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ, ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಕೆಡಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ, ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿತು. ಲೋಕಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಪಕ್ಷದಿಂದ ಚುನಾವಣಾ ಕಣದಲ್ಲಿರುವ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಸಹ ತಮಗೆ ಮತಯಾಚಿಸದೆ, ಮೋದಿಗೆ ಮತ ನೀಡುವಂತೆ ವಿನಂತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಕ್ಷೀಯ ಮಾದರಿ
ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಅಪಚಾರವೆಸಗಿತು. ಚುನಾವಣೆಗೆ ಮೊದಲು ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಅಪಚಾರವೆಸಗಿದ ಮೋದಿ, ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಮತ ಪಡೆದು ಪ್ರಧಾನಿಯಾಗಿ ನಿಯೋಜಿತಗೊಂಡ ಬಳಿಕ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಅಭಿನಂದಿಸಿದ್ದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವ್ಯಂಗ್ಯವೇ ಸರಿ.

ಗೋದ್ರಾ ದುರಂತದಲ್ಲಿ ಕರಸೇವಕರು ಸತ್ತ ಬಳಿಕ, ಗುಜರಾತ್ನಲ್ಲಿ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳೆಂದು ನೋಡದೆ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಮುಸ್ಲೀಮರನ್ನು ಹತ್ಯೆಗೈದರು. ಗರ್ಭಿಣಿ ಮಹಿಳೆಯ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಭ್ರೂಣವನ್ನು ತ್ರಿಶೂಲದಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಕ್ರೂರ ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ಗುಜರಾತ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು.

ರಾಜ್ಯವೊಂದರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ. ಗುಜರಾತ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದವರು ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ರೂರ ಕೋಮುಗಲಭೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತಡೆಯಲು ಮೋದಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಂಥ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಮೋದಿಯ ಪರೋಕ್ಷ ಬೆಂಬಲದಿಂದಲೇ ಕೋಮುಗಲಭೆ ನಡೆಯಿತು ಎನ್ನುವ ಗಂಭೀರ ಆರೋಪ ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು.

ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಗುಜರಾತ್ ಕೋಮುಗಲಭೆ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ವ್ಯಾಪಕ ಚರ್ಚೆಗೀಡಾದರು. ಸಂಘ ಪರಿವಾರ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಮೋದಿ ನೇತೃತ್ವದ ಸರಕಾರವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿದರು. ಕೋಮುವಾದ ವಿರೋಧಿ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಮಾನವಹಕ್ಕು ಹೋರಾಟಗಾರರು ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಮೋದಿ ವರ್ತನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಭಾರೀ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಇಂದಿಗೂ ಈ ಗಲಭೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅನೇಕ ಪ್ರಕರಣಗಳು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿವೆ.

ಗುಜರಾತ್ ಕೋಮುಗಲಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಯಾಗಿ ಹೋದವರು ಮುಸ್ಲೀಮರು. ಈ ಸಾಮೂಹಿಕ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ತಡೆಗಟ್ಟದೆ ನಡೆಯಬಿಟ್ಟವರೆಂಬ ಅಪಾದನೆಗೆ ಒಳಗಾದವರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ. ಈ ಹಿಂಸಾ ಕೃತ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಮನದಲ್ಲಿ, ಜೀವಪರ, ಮನುಷ್ಯಪರ ಜನರ ನಡುವೆ ಹೇಗೆ ಮೋದಿ ಖಳ ನಾಯಕರಾದರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಮುಸ್ಲೀಮ್ ಧ್ವೇಷವನ್ನೇ ಉಸಿರಾಡುವ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು, ಹಿತೈಷಿಗಳು, ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಹೀರೋ ಆಗಿಬಿಟ್ಟರು.

ಅಯೋಧ್ಯೆ ಮಸೀದಿ ಧ್ವಂಸ ಕೃತ್ಯದ ಬಳಿಕ ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕ ಎಲ್.ಕೆ.ಅಡ್ವಾಣಿ ಹೇಗೆ ಹೀರೋ ಆದರೋ, ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡಮಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಂದುತ್ವವಾದಿಗಳಿಗೆ ಮೋದಿ ಆಶಾಕಿರಣವಾದರು, ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಚಿಲುಮೆಯಾದರು. ಇದೇ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ, ಜಿನ್ನಾ ಬಗ್ಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತನ್ನಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸಂಘ ಪರಿವರದ ಮಧ್ಯೆ ಅಡ್ವಾಣಿ ಝೀರೋ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಗುಜರಾತ್ ಹತ್ಯಾಕಾಂಡ ನಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಮೋದಿ ಹೀರೋ ಆಗದೆ, ಬಳಿಕವೇ ಹೀರೋ ಆಗಿದ್ದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು, ಜಿನ್ನಾ ಬಗ್ಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಮಾತನ್ನಾಡಿದ ನಂತರವೇ ಅಡ್ವಾಣಿ ಝೀರೋ ಆಗಿದ್ದು ಎಂಬ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ?

ಮುಸ್ಲೀಮರ ಮಾರಣಹೋಮದೊಂದಿಗೆ ಮೋದಿ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದರು. ಆದರೆ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚುನಾವಣೆಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಲ್ಲ ? ಹಾಗಾಗಿ ಆ ಮುಖಕ್ಕೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿಸಿ ಮೋದಿಯನ್ನು ಪ್ರಧಾನಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಸಂಘ ಶಕ್ತಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆಯಿತು.

ಒಂದು ಕಡೆ ಹಾಗಾದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಅಗತ್ಯ ದಿನ ಬಳಕೆ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಸರಣಿ ಭ್ರಷ್ಟಚಾರದ ಹಗರಣಗಳು, ಆಧಾರ್ ಹಿಂಸೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರ ದುರಹಂಕಾರದ ವರ್ತನೆಗಳು, ಎಡಬಿಡಂಗಿತನದ ನಡವಳಿಕೆಗಳು, ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ಮತ್ತು ಬಾಲಿಶ ಹೇಳಿಕೆಗಳು, ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಘರ ಮೌನ, ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ನಾಯಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಹಾಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರ ನಕಲಿ ಪ್ರಹಸನಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನೇಕ ವಿಷಯಗಳು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರದ ವಿರುದ್ಧ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವು.

ಮೋದಿಯ ಆಕ್ರೋಶಭರಿತ, ಭಾವಾವೇಶದ, ಆಕರ್ಷಕ ವಾಗ್ಪಟುತ್ವದ ಎದುರು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿಯ ನೀರಸ, ಸಪ್ಪೆ, ವಿಚಾರಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಹಳಸಲು ಭಾಷಣ, ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಸಂಘಟಿತ, ತಳ ಮಟ್ಟದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಮುಂದೆ, ಪಕ್ಷದ ಮೇಲೆ ಅಭಿಮಾನವೇ ಇಲ್ಲದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಉದಾಸೀನದ ಚಟುವಟಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಮತದಾರರು ಮೋದಿಯ ಮೋಡಿಗೆ ಒಳಗಾದರು. ಬಿಜೆಪಿ ಸಹಿತ ‘ಸಂಘ’ ಪರಿವಾರ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೋದಿಯ ಗುಜರಾತ್ ಮಾದರಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ವಾಸ್ತವ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರು ಮತ್ತು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರು ಎರಡೂ ವರ್ಗದ ಜನ ನಂಬಿದರು.

ಮೋದಿ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ಗುಜರಾತ್ ಮಾದರಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಏನೆಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅವರೀಗಾಗಲೇ ಹೇಳತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ: ಇನ್ನು ಮುಸ್ಲೀಮರ ಕಥೆ ಮುಗಿದ ಹಾಗೆಯೇ.., ಎಸ್ ಸಿ/ಎಸ್ ಟಿ, ಒಬಿಸಿ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮೀಸಲಾತಿ ಇನ್ನು ಹೋಗುತ್ತೆ.., 370ನೇ ವಿಧಿ ರದ್ದಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ, ಏಕರೂಪ ನಾಗರಿಕ ಸಂಹಿತೆ ಜ್ಯಾರಿಯಾಗುತ್ತೆ, ಪಾಕಿಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಚೀನಾ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿ ಆ ಎರಡೂ ಶತ್ರುದೇಶಗಳನ್ನು ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತಾರೆ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿಯಾಗಿ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಕನಸುಗಳನ್ನು, ಆಶಯಗಳನ್ನು ಹೊರಗಡೆ ಹಾಕತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ.

ಗುಜರಾತ್ ಮಾದರಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ನಿಜವಾದ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯದಿರುವ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ದುರಾಡಳಿತದಿಂದ ರೋಸಿ ಹೋದ ಮತದಾರರು, ಇನ್ನಾದರೂ ದಿನ ಬಳಕೆ ವಸ್ತುಗಳ ಬೆಲೆ ಇಳಿಕೆಯಾಗಬಹುದು, ಪೆಟ್ರೋಲ್, ಡೀಸಿಲ್ ದರ ಕಡಿಮೆ ಆಗಬಹುದು, ಆಧಾರ್ ಹಿಂಸೆ ಇನ್ನು ಉದ್ಭವವಾಗದು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪಡಿತರ ಸಿಗಬಹುದು, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಹಗರಣಗಳು ನಡೆಯಲಾರದು ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಬಯಕೆಗಳ ಮಂಡಿಗೆಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ.

ಒಂದೆಡೆ ಯಾವುದೇ ಸದುದ್ಧೇಶದ ಗುರಿ, ಉದ್ಧೇಶಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಯಕರು ಹಾಗೂ ಇವರ ದುರಾಡಳಿತ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಕರಾತ್ಮಕವಾದರೂ ಬಹಿರಂಗಕ್ಕೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿರುವ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಧ್ಯೇಯೋದ್ಧೇಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಂಘ ಪರಿವಾರ ಮತ್ತು ಇವರ ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧವಾದ ಸಂಘಟನಾ ಕೌಶಲ್ಯ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಪರ್ಯಾಯ ಎಂದು ತೋರಿಸಲು ಕೊಡಲು ಶಕ್ತವಾಗದ ಎನ್.ಜಿ.ಓ. ಮಾದರಿಯ ಇತರ ಪಕ್ಷಗಳು. ಇವುಗಳ ನಡುವೆ ಭ್ರಮನಿರಸನಗೊಂಡ ಮತದಾರರು ಮೋದಿ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ನಂಬಿದ್ದಾರೆ.

ಕೊನೆಗೊಂದು ಮಾತು: ಲೋಕಸಭೆಯ ಸಂಸದರ ಸಂಖ್ಯಾಬಲವೆಂಬ ರಾಜಕೀಯದಾಟದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಬಹುಮತ ಸಾಧಿಸಿರಬಹುದು. ಮೋದಿಯನ್ನೇ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಬಿಜೆಪಿ ಚುನಾವಣೆಗಿಳಿದ ಕಾರಣ ಒಂದು ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮೋದಿಗೆ ದೇಶದ ಕೇವಲ 31 ಶೇಕಡಾ ಮತದಾರರಷ್ಟೇ ಮತ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ. ಉಳಿದ 69 ಶೇಕಡಾ ಮತದಾರರು ಮೋದಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೋದಿ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿಲ್ಲ ! – ಶ್ರೀರಾಮ ದಿವಾಣ.

# ತನಿಕೋಡು ಚೆಕ್ ಪೋಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಜಾನುವಾರು ಸಾಗಾಟಗಾರ ಕಬೀರ್ ನನ್ನು ಎಎನ್ಎಫ್ ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ನವೀನ್ ನಾಯ್ಕ ಗುಂಡು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದ ಪ್ರಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟಿರಿಯಲ್ ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ಸಿಐಡಿ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಗೃಹ ಸಚಿವ ಕೆ.ಜೆ.ಜಾರ್ಜ್ ತಿಳಿಸಿದರೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವ ಯು.ಟಿ.ಖಾದರ್ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಕಬೀರ್ ಕೊಲೆಯಾಗಿರುವುದು ಸೂರ್ಯ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಗೆಳೆದಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಕ್ಸಲ್ ಎಂದು ಶಂಕಿಸಿ ಎಎನ್ಎಫ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಕಬೀರ್ ನನ್ನು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದ ಎಂಬುದೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಸಹ ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ವಿಷಯ ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲು ಕಬೀರ್ ಹಂತಕ ನವೀನ್ ವಿರುದ್ಧ ಕೊಲೆ ಮೊಕದ್ದಮೆ ದಾಖಲಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆರೋಪಿ ನವೀನ್ ನಾಯ್ಕನನ್ನು ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ ಅಮಾನತುಪಡಿಸಿ, ಇಲಾಖಾ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇವೆರಡನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಕರ್ತವ್ಯಲೋಪವೆಸಗಿತ್ತು.

ಪ್ರಭುತ್ವದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಂದ ಎನ್ ಕೌಂಟರ್ ಮಾದರಿಯ ಕೊಲೆ ನಡೆದಾಗ ನಿಯಮಾವಳಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟಿರಿಯಲ್ ತನಿಖೆ ನಡೆಯಬೇಕು. ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ ಕಮಿಷನರ್ (ಎಸಿ) ಅಥವಾ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಇಲ್ಲವೇ ದಂಡಾಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿರುವ ಕಾರ್ಯಾಂಗದ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟಿರಿಯಲ್ ತನಿಖೆ ನಡೆಸುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟಿರಿಯಲ್ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸುವುದು ಗೃಹ ಸಚಿವರ ಉದಾರತೆಯಾಗಲೀ, ಸಾಧನೆಯಾಗಲಿ ಏನೂ ಅಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು ಸಚಿವ ಕೆ.ಜೆ.ಜಾರ್ಜ್ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟಿರಿಯಲ್ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿರಬೇಕು.

ಕೊಲೆ ನಡೆದಿದೆ. ಕೊಲೆ ಆರೋಪಿ ಯಾರು ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟು ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಗೃಹ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕೊಲೆ ಆರೋಪಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಕೊಲೆ ಮೊಕದ್ದಮೆ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕಾನೂನು ಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಗೃಹ ಸಚಿವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲಿ ಗೃಹ ಸಚಿವ ಜಾರ್ಜ್ ಗೃಹ ಸಚಿವರಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಅನರ್ಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

ಕೊಲೆ ಆರೋಪಿ ನವೀನ್ ವಿರುದ್ಧ ಕೊಲೆ ಮೊಕದ್ದಮೆ ದಾಖಲಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಕೊಲೆಯಾದ ಕಬೀರ್ ಹಾಗೂ ಕಬೀರ್ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದು, ಓಡಿ ಪರಾರಿಯಾದ ಇತರರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಕಾನೂನು ಬದ್ಧವೋ, ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರವೋ ಎಂದು ಪರಿಶಿಲನೆ, ತುರ್ತು ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಸೂಕ್ತ ಕಲಂಗಳಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಕದ್ದಮೆ ದಾಖಲಿಸುವ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಗೃಹ ಸಚಿವರು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲೂ ಕರ್ತವ್ಯ ಪಾಲನೆ ಮಾಡಬೇಕಾದವರು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ತವ್ಯ ಪಾಲನೆ ಮಾಡದೆ ಲೋಪವೆಸಗಿರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನಾಗರಿಕರ ನಡುವೆ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಅಸ್ಪಷ್ಟತೆ, ಗೊಂದಲ, ವಾದ-ಪ್ರತಿವಾದಗಳಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ಕಬೀರ್ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಐದು ಲಕ್ಷ ರು. ಮತ್ತು ಬಳಿಕ ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ರು. ಪರಿಹಾರ ಘೊಷನೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಕೂಡಾ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಹಿಂದೆ ನಡೆದ ಇಂಥ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ಕೊಲೆಯಾದ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನಷ್ಟ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಿದೆ ಎಂದರೆ, `ಇಲ್ಲ’ ಎಂಬುದೇ ಉತ್ತರ. ಅಂದರೆ ಸರಕಾರ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿಲ್ಲ, ಪಕ್ಷಪಾತವೆಸಗಿದೆ, ಪಕ್ಷಪಾತವೆಸಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಪಕ್ಷದ ಶಾಸಕರು ಹೇಳಿದರೆಂದು, ಸಚಿವರು ಸೂಚಿಸಿದರೆಂದು, ಕೊಲೆಯಾದವನು ಮುಸ್ಲೀಮ್ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಷ್ಟ ಪರಿಹಾರ ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ಹೀನಾತಿಹೀನ ಓಟ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ರಾಜಕಾರಣ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಟಿ ಒದಗಿಸುವಂಥದ್ದೇ ಆಗಿದೆ.

ಹೆಬ್ರಿ ಸಮೀಪ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪೊಲೀಸರು ಅಜರುದ್ಧೀನ್ ಎಂಬಾತನನ್ನು ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿ ಕೊಲೆಗೈದಿದ್ದರು. ಕಬೀರ್ ಕೊಲೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು
ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದಂತೆ ಆಗ ಅಜರುದ್ಧೀನ್ ಕೊಲೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸರಕಾರ ಅಜರುದ್ಧೀನ್ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನಷ್ಟ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಿಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ ಇದು ಸಹ ಸರಕಾರದ ತಪ್ಪು ಕ್ರಮವೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಶೃಂಗೇರಿ ಸಮೀಪದ ಮೆಣಸಿನಹಾಡ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಕ್ಸಲರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಮಾಯಕ ಮಹಿಳೆ ಸಹಿತ ಒಂದಿಡೀ ಕುಟುಂಬವನ್ನೇ ಎಎನ್ಎಫ್ ಪೊಲೀಸರು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಗುಂಡು ಹೊಡೆದು ಅಮಾನುಷವಾಗಿ ಕೊಂದು ಹಾಕಿತು. ಇಲ್ಲೂ ಸಹ ಸರಕಾರ ಹತ್ಯೆಗೀಡಾದ ಅಮಾಯಕ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನಷ್ಟ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಹತ್ಯೆಯಾದ ಕುಟುಂಬದ ಓರ್ವ ಯುವಕ ಟಿವಿ ಧಾರಾವಾಹಿಯಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದವನಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಚಳುವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದವ ಎನ್ನುವುದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ವಿಷಯ. ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ, ಅಂದರೆ ಸಚಿವ ಮಹಾಶಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಆಡೆಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧವೆಂದು ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಜೆಗಳ ದುರಂತವೇ ಸರಿ.

ಕಬೀರ್ ಕೊಲೆ ಬಗ್ಗೆ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟಿರಿಯಲ್ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಗೃಹ ಸಚಿವ ಕೆ.ಜೆ.ಜಾರ್ಜ್ ಹೇಳಿದರೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಸಚಿವ ಯು.ಟಿ.ಖಾದರ್ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಇನ್ನೊಂದು ದುರಂತವೇ ಹೌದು. ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟಿರಿಯಲ್ ತನಿಖೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನಿಖೆ (ಜ್ಯುಡಿಷಿಯಲ್ ಎನ್ ಕ್ವಯರಿ) ಎಂದರೆ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಎರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯದೇ ಆದ ತನಿಖೆ ಎಂಬ ಕನಿಷ್ಟ ಪರಿಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲದವರು ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ಸಚಿವ. ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ನಡೆಸುವ ತನಿಖೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನಿಖೆ. ಕಬೀರ್ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದ ಬಗ್ಗೆ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಚಿವ ಖಾದರ್ ಹೇಳಿ ತಿಂಗಳೊಂದಾಗುತ್ತಾ ಬಂತು. ಇನ್ನಾದರೂ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ತನಿಖೆ ನಡೆಸುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಖಾದರ್ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು.

ಶಾಸಕರು ಹಾಗೂ ಸಚಿವರ ಮನವಿಯ ಮೇರೆಗೆ ಸರಕಾರ ಕಬೀರ್ ಕೊಲೆ ಕೇಸನ್ನು ಸಿಐಡಿ ತನಿಖೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆ. ಇದು ಕೂಡಾ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನಾಟಕ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಮುಸ್ಲೀಮ್ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾದ ಯು.ಟಿ.ಖಾದರ್ ಹಾಗೂ ಮೊಯಿದೀನ್ ಬಾವಾ ಇವರು ಕಬೀರ್ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಬಹಿರಂಗ ದ್ರೋಹವೇ ಸಿಐಡಿ ತನಿಖೆ.

ಹಿಂದಿನ ಸಿಓಡಿಯೇ ಇಂದಿನ ಸಿಐಡಿ. ಈ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿರುವವರು ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯೇ ಭ್ರಷ್ಟವಾಗಿರುವಾಗ, ಇದೇ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸಿಐಡಿ ಇಲಾಖೆಗೆ ಹೋದ ಕೂಡಲೇ ಇವರುಗಳ ಭ್ರಷ್ಟತನ ಮಾಯವಾಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ? ಬಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕೋಮುವಾದಿ ನಾಯಕ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಅಥವಾ ಜೆಡಿಎಸ್ ಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡ ಕೂಡಲೇ ಆತನನ್ನು ಜಾತ್ಯತೀತರೆಂದೂ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಇಲ್ಲವೇ ಜೆಡಿಎಸ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಪಕ್ಷಗಳಿಂದ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಆತ ಕೋಮುವಾದಿಯೆಂದೂ ವಾದಿಸಿದಂತೆಯೇ ಇದು.

ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪಗಳು ಕೇಳಿ ಬಂದಾಗ ಇದೇ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಸಿಐಡಿ ಇಲಾಖೆಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೊಲೀಸ್
ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿರುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಭಡ್ತಿ ದೊರೆತಾಗ, ಇಲಾಖೆಯೊಳಗೆ ಅವರಿಗೆ ಕಾಲಿ ಸ್ಥಾನಗಳು ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಇಂಥವರನ್ನು ಸಿಐಡಿ ಇಲಾಖೆಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸರಕಾರ ತಾನೇನೋ ನೊಂದ ಜನರಿಗೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ನಂಬಿಸುವ ಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಸಿಐಡಿ ತನಿಖೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ
ಕೈತೊಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಈ ಸಿಐಡಿ ಇಲಾಖೆ ಇದುವರೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯೋಚಿತವಾಗಿ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ನೊಂದವರಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದೆ ? ಎಷ್ಟು ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾದ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿದೆ ? ಯಾವ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಆರೋಪಿಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಿ, ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದೆ ? ಇನ್ನಾದರೂ ಬಹಿರಂಗ ಅಂಕಿ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಹಿತ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಬೇಕು.

ಗಂಭೀರವಾದ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿಯೇ ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಲು ಸಿಐಡಿ ಯಾನೆ ಸಿಓಡಿ ಇಲಾಖೆಯನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಪ್ರಕರಣದ ತನಿಖೆ ನಡೆಸುವ
ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಯಾವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಸಿಐಡಿ ಇಲಾಖೆಯ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ ? ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳಂತೆ ಒಂದೂರಿನ ಪ್ರವಾಸಿ ಬಂಗಲೆ (ಐಬಿ) ಇಲ್ಲವೇ ಲಾಡ್ಜ್ ಗಳಿಗೆ ಬಂದು ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಿಐಡಿ ತನಿಖಾ ತಂಡ, ಕೆಲವರನ್ನು ತಾವಿರುವಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆಸಿಕೊಂಡು ಅವರಿಂದ ಹೇಳಿಕೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಕೇಸ್ ಫೈಲಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿಡುವ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ತಳ ಮಟ್ಟದ ತನಿಖಾ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಿಐಡಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ? ಈ ಸಿಐಡಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ತನಿಖಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ತನಿಖಾ ತಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾರು ಸಹಕಾರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ ? ಪೊಲೀಸ್ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ತನಿಖಾ ವರದಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಿ, ಬಳಿಕ ಆ ಕೇಸ್ ಫೈಲಿಗೆ ಮತ್ತೆರಡು ಪುಟಗಳನ್ನು ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಳಿಸಿ ಹರಕೆ ತೀರಿಸಲೆಂಬಂತೆ ಕೊನೆಗೊಂದು ದೋಷಾರೋಪಣಾ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಿಐಡಿ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಇದುವರೆಗೆ ಸಿಐಡಿ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಬೇರೇನೂ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಿದೆ ?

ಇಂಥ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಕಾರ ಇನ್ನಾದರೂ ರಾಜ್ಯದ ಮಹಾಜನತೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ಶ್ವೇತಪತ್ರ ಹೊರಡಿಸುವ ಜರೂರತ್ತು ಖಂಡಿತಾ ಇದೆ. ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಸಿಐಡಿ ಇಲಾಖೆ ಎನ್ನುವುದು ಅಪರಾಧಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ, ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕುವ ಇಲಾಖೆಯಾಗಿ ಕುಖ್ಯಾತಿಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಂತೂ ಖಚಿತ.

ಈ ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜ ಇನ್ನಾದರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದು ತಮಗೆ ತಾವೇ ಮಾಡುವ ಅನ್ಯಾಯವೂ, ದ್ರೋಹವೂ ಆಗಲಿದೆ. ಕಬೀರ್ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನ ಶಾಸಕರು, ಸಚಿವರು ಪ್ರಕರಣದ ತನಿಖೆಯನ್ನು ಸಿಐಡಿ ತನಿಖೆಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮಾಡಿದ್ದು ದ್ರೋಹವನ್ನೇ.

1986ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದ ಪದ್ಮಲತಾ ಸಹಿತ ರಾಜ್ಯದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಪ್ರಕರಣಗಳ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿದ ಸಿಓಡಿ ಅಲಿಯಾಸ್ ಸಿಐಡಿ ಇಲಾಖಾಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಇದುವರೆಗೂ ಆರೋಪಿಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನವುದು ನಿಗೂಢ ರಹಸ್ಯವೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಈ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಉಡುಪಿ ಕುಂಜಿಬೆಟ್ಟುವಿನ ಮಹಿಳಾ ವೈದ್ಯೆಯೊಬ್ಬರ ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದ ತನಿಖೆಯೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ. ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇದ್ದದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ ಸಿಐಡಿ ಇಲಾಖೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಪುನರ್ ರಚಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಸಿಐಡಿ ಇಲಾಖೆ ಇದುವರೆಗೆ ಮಾಡಿದ ತನಿಖೆಗಳು ಮತ್ತು ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿನ ಯಶಸ್ವು- ಅಪಯಶಸ್ಸುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ಶ್ವೇತಪತ್ರ ಹೊರಡಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡದೆ ಈ ವ್ಯವಸ್ತೆ ಎಂಬ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಇದೇ ರಿತಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅದು ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಗೆ ಮಾಡುವ ಮಹಾದ್ರೋಹವಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ. – ಶ್ರೀರಾಮ ದಿವಾಣ.

# ಶೃಂಗೇರಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣಾ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ತನಿಕೋಡು ಚೆಕ್ ಪೋಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಜಾನಾವಾರು ಸಾಗಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಗಳೂರು ಸಮೀಪದ ಜೋಕಟ್ಟೆಯ ಕಬೀರ್ (28) ಎಂಬವರನ್ನು ಗುಂಡು ಹೊಡೆದು ಕೊಲೆಗೈದ ಎಎನ್ಎಫ್ ಪೊಲೀಸ್ ಪೇದೆ ನವೀನ್ ನಾಯ್ಕ ಎಂಬವರಿಗೆ ಕಾರ್ಕಳ ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಾರ್ಟಿಯ ಶಾಸಕ ವಿ.ಸುನಿಲ್ ಕುಮಾರ್ ಹಾಗೂ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕೆಲವು ಮಂದಿ ನಾಯಕರು 50 ಸಾವಿರ ರು.ಗಳಿಂದ 50 ಲಕ್ಷ ರು.ಗಳವರೆಗೆ ನಗದು ಬಹುಮಾನ ಘೊಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇದೊಂದು ಅತೀ ಕೆಟ್ಟ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧವೇ ಸರಿ. ಕೆಲವೊಂದು ಮುಸ್ಲಿಂ ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಸಂಘಟನೆಗಳು ತಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಂದವರಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ಘೋಷಿಸಿರುವುದು ಈ ಹಿಂದೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾದುದಿದೆ. ಅವುಗಳಾದರೋ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿಯೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಸಂಘಟನೆಗಳು. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಹಲವು ದೇಶಗಳು ಇಂಥ ಸಂಘಟನೆಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದ್ದು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು. ಆದರೆ, ಈ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೇನಾಗಿದೆ ?

ತಮ್ಮದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಘಟನೆ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಘೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಕೊಲೆಗಡುಕನಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ಪ್ರಕಟಿಸಿದರೆ, ಮುಸ್ಲೀಮ್ ಉಗ್ರ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೂ, ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಸ್ಲೀಮ್ ಉಗ್ರ ಸಂಘಟನೆಯ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಸಂಘಟನೆಗಳೂ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಮುಸ್ಲೀಮ್ ಧ್ವೇಷವನ್ನೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವುದೇ ಇವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಕಾರಣವೆಂಬುದನ್ನು ಯಾರೂ ಬೇಕಾದರೂ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ, ಹೀಗೆ ಘೋಷಿಸುವುದು ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ, ಅನೈತಿಕ.

‘ಕಬೀರ್ ನನ್ನು ಕೊಲೆಗೈದ ನವೀನ್ ನಾಯ್ಕನಿಗೆ ಧನ ಸಹಾಯದ ಜೊತೆಗೆ, ಇಂಥ ಘಟನೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟೂ ನಡೆಯಬೇಕು, ನವೀನ್ ನಾಯ್ಕನಂಥವರು ನೂರಾರು ಜನ ತಯಾರಾಗಬೇಕು’ ಎಂದೂ ಶಾಸಕ ಸುನಿಲ್ಕುಮಾರ್ ತನ್ನ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಿದ್ದರು. ಇದು ಅಪರಾಧ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿಯೇ ಬೆಂಬಲ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ, ಪ್ರಚೋದನೆ ಕೊಟ್ಟಂತೆ. ಕೊಲೆ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಅಪರಾಧವೋ, ಕೊಲೆಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ, ಪ್ರಚೋದನೆ, ಕೊಲೆಗಾರನಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವುದು ಸಹ ಅಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಇಂಥದ್ದೇ ಮುಂದಿನ ಕೊಲೆಗಳಿಗೆ ಸುಪಾರಿ ಕೊಟ್ಟಂತೆ.

ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಹ ಯಾವುದೇ ದೇಶಗಳೂ ಕೂಡಾ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಹತ್ಯೆಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಕರೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಭಾವಚಿತ್ರವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕಗೊಳಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದವರಿಗೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರು.ಗಳ ಬಹುಮಾನ ಘೋಷಿಸುತ್ತವೆ. ನಕ್ಸಲೀಯ ಚಳುವಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರ ಭಾವಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ, ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದವರಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ನೀಡುವುದಾಗಿ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ, ಶಂಕಿತ ಆರೋಪಿಗಳು ಜೀವಂತ ಸೆರೆ ಸಿಕ್ಕಬೇಕು ಎಂಬುದಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಆರೋಪಿಗಳು ಜೀವಂತ ಸೆರೆ
ಹಿಡಿಯಲ್ಪಡಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಇವರನ್ನು ಇಲಾಖಾಧಿಕಾರಿಗಳು ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಮತ್ತಷ್ಟೂ ಮಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸಬೇಕು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅಪರಾಧ ಸಾಬೀತಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡಬೇಕು ಎಂಬ ಉದ್ಧೇಶವೇ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಹೊರತು ಬೇರೇನೂ ಅಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಆಶಯ ಹೀಗಿರುವಾಗ ಕೊಲೆ ಆರೋಪಿಯೋರ್ವನಿಗೆ ನಗದು ಬಹುಮಾನ ಘೋಷಿಸುವುದು, ಇಂಥ ಕೃತ್ಯಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟೂ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಪ್ರಚೋದಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಮಾತ್ರಕ್ಕೂ ಸರಿಯಲ್ಲ.

ಶಾಸಕ ಸುನಿಲ್ ಕುಮಾರ್ ಹಾಗೂ ಇತರ ಕೆಲವರು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ನಿಲುವುಗಳು ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಅಧಿಕೃತ ನಿಲುವುಗಳಾ ಎನ್ನುವುದು ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿಬೇಕು. ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ, ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಸಂಘ ಪರಿವಾರ ನಿಷೇಧಿತ ನಕ್ಸಲೀಯ ಸಂಘಟನೆಯಾದ ಸಿಪಿಐ (ಮಾವೋವಾದಿ) ಪಕ್ಷದ ನೀತಿಯನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಬಹುದು. ನಕ್ಸಲರು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಲು ಸೂಕ್ತ ಕಾಲ ಎಂದು ಕಂಡು ಬಂದಾಗ ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಬಳಿಕ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಚುರುಕುಗೊಂಡಾಗ, ಹಿಂದೆ ಸರಿದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದು ನಕ್ಸಲ್ ಸಂಘಟನೆಯ ಒಂದು ಯುದ್ಧತಂತ್ರ. ಸಂಘ ಪರಿವಾರ ಕೂಡಾ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿಬಿಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಭಾಷಣಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ನಿಜ ಮುಖವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದು. ಬಳಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಾದಾಗ ‘ಅದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಯುಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೂ ಸಂಘಟನೆಗೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೇಳಿಬಿಡಬಹುದು.

ಶಾಸಕ ಸುನಿಲ್ ಕುಮಾರ್ ಆಗಲೀ, ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಸಂಘಟನೆಗಳಾಗಲೀ ಸ್ಪಷ್ಟನೆ ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾದುದು, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಗಳು, ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ, ರಾಜ್ಯಪಾಲರು, ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ, ಲೋಕಸಭಾಧ್ಯಕ್ಷರು, ವಿಧಾನಸಭೆಯ ಸಭಾಪತಿಗಳು, ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖಾಧಿಕಾರಿಗಳೆಲ್ಲ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಬೇಕು. ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ ಸ್ವೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಸಕನಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೀಗೆ ಭಾಷಣ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಇದೆಯೇ, ಇಲ್ಲವೇ, ಇಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸಂಘಟನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಹಾಗೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿರುವ ಉನ್ನತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು.

ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾದೊಂದು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಇರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಬಿಜೆಪಿಯಂಥ ಪಕ್ಷ ನೋಂದಣಿಯೇ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೋಗಲಿ, ಹೇಗೋ ನೋಂದಣಿಯಾಯಿತು. ನೋಂದಣಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಪಕ್ಷಗಳ ನಡೆ-ನುಡಿ ಬಹಿರಂಗಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬಳಿಕವಾದರೂ, ಪಕ್ಷದ ನಿಜವಾದ ಧ್ಯೇಯೋದ್ಧೇಶಗಳು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರುಗೊಂಡ ಬಳಿಕವಾದರೂ ಅಂಥ ಪಕ್ಷದ ನೋಂದಣಿಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಡವೇ ? ಯಾಕೆ ಈ ತುರ್ತು ಕೆಲಸವನ್ನು ಚುನಾವಣಾ ಆಯೋಗ ಅಥವಾ ಇತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ? ಶಾಸಕರ ಶಾಸಕತ್ವವನ್ನಾದರೂ ರದ್ದುಪಡಿಸಬೇಡವೇ ?

ಇದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾದ ಮಾತಲ್ಲ. ಇತರ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳೂ ಬಿಜೆಪಿಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲೇ ಇವೆ. ಶಾಸಕ ಸುನಿಲ್ ಕುಮಾರ್ ರಂಥ ಇನ್ನಷ್ಟು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೂ ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಥವರೆಲ್ಲರ ಪಟ್ಟಿಯೊಂದನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಇವರುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಕನಿಷ್ಟ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನೂ ಯಾಕೆ ಯಾವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಂವಿಧಾನಬದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯದ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ರದ್ದುಪಡಿಸಬೇಕು. ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವಂಥ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಅವುಗಳು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾಗಿರಲಿ ಅಂಥ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕು.

ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕಾದ, ಆದರ್ಶವಾಗಬೇಕಾದ ಪಕ್ಷಗಳು, ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು, ಸಂವಿಧಾನ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿ, ಕಾನೂನು ಬಾಗಿರವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಇವುಗಳು ಒಂದು ಮನೋರಂಜನೆಯ ವಿಷಯ ಎಂಬಂತೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಟಿವಿ ಛಾನೆಲ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುವುದು, ಮರುದಿನವೇ ಇವುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಲ್ಲರೂ ಮರೆತುಬಿಡುವುದು ಇಂದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ಐದಾರು ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಕ್ರಮ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದವರು ಜಾಣ ಮೌನ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಇಂಥ ಅಕ್ರಮಗಳು ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಗಳೂ ಇಲ್ಲದೆ ಮುಂದುವರಿದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ.

ಕಳೆದ ಆರು ದಶಕಗಳಿಂದ ದೇಶ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯವನ್ನಾಳಿದ ಸರಕಾರಗಳು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಉನ್ನತ ಸರಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು, ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ, ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸದೇ ಇದ್ದುದೇ ಇಂದಿನ ಇಂಥ ಎಲ್ಲಾ ಅವಾಂತರಗಳಿಗೂ ಮೂಲ ಕಾರಣ. ಬಹುಕಾಲ ನಮ್ಮನ್ನಾಳಿದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವೇ ಒಂದು ಮಾನ್ಯತೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ, ರದ್ದುಗೊಳಬೇಕಾದ ಪಕ್ಷವಾಗಿರುವಾಗ, ಈ ಪಕ್ಷದಲ್ಲೇ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಇರುವಾಗ, ಇಂಥ ಪಕ್ಷದ ಸರಕಾರ ಸಂವಿಧಾನಬದ್ಧವಾಗಿ, ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಹಸವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ತಾನೇ ? ಇಲ್ಲಿ ಆಗಿರುವುದು ಸಹ ಇದುವೇ ! – ಶ್ರೀರಾಮ ದಿವಾಣ.

ಉಡುಪಿ: ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿಬಿದ್ದಿದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಸೋಗಲಾಡಿತನ, ಬೂಟಾಟಿಕೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ನಡೆ ನುಡಿಯಿಂದಾಗಿಯೇ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿದೆ. ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಸರಕಾರ ಎನ್ನುವ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ಪಂಕ್ತಿಭೇದವೆಂಬ ಅನಿಷ್ಟ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಿಷೇಧಿಸಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ ಇದ್ದಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ ಸುಗ್ರೀವಾಜ್ಞೆ ಮೂಲಕ ಇನ್ನಾದರೂ ಪಂಕ್ತಿಭೇದವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಿ ಎಂದು ಮಾಜಿ ಶಾಸಕ, ಸಿಪಿಐಎಂ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಜಿ.ವಿ.ಶ್ರೀರಾಮ ರೆಡ್ಡಿ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.

ಉಡುಪಿ ಕೃಷ್ಣ ದೇವಸ್ಥಾನ ಸಹಿತ ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲೂ ಪಂಕ್ತಿಭೇದವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ಪಕ್ಷದ ರಾಜ್ಯ ಸಮಿತಿ ಕರೆಯಂತೆ ಮೇ.5ರಂದು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಉಡುಪಿ ಸರ್ವಿಸ್ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡ ಅನಿರ್ಧಿಷ್ಠಾವಧಿ ಧರಣಿ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿ ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಕೃಷ್ಣ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಊಟದ ಪಂಕ್ತಿಯಿಂದ ವನಿತಾ ಶೆಟ್ಟಿಯವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ ಪ್ರಕರಣ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಮರೆತುಬಿಡುವ ವಿಷಯವ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ದುಡ್ಡಿಗೆ ಭೇದವಿಲ್ಲದ ಇಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಹೇಗೆ ಭೇದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಬೇಕು. ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿ ಜನರನ್ನೂ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಉಟದ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಊಟ ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ರೆಡ್ಡಿ ತಿಳಿಸಿದರು.

ಜಾತ್ಯತೀತ ಸರಕಾರ ಎನ್ನುವ ರಾಜ್ಯದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ಕೋಮುವಾದದ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಎರಡೆರಡು ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳ ಆರೋಪಿಯಾಗಿರುವ ಕಲ್ಲಡ್ಕ ಪ್ರಭಾಕರ ಭಟ್ಟರನ್ನು ಯಾಕೆ ಬಂಧಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ಶ್ರೀರಾಮ ರೆಡ್ಡಿ, ಕರಾವಳಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕೋಮುವಾದಿ ಅಟ್ಟಹಾಸ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರ ವಿರುದ್ಧ ಯಾವೊಂದೂ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮವನ್ನೂ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರು.

ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಜಾಗೃತ ವೇದಿಕೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಕೆ.ಎಸ್.ಶಿವರಾಮು, ಸಿಪಿಐಎಂ ಮುಖಂಡರಾದ ಕೆ.ಶಂಕರ್, ಬಾಲಕೃಷ್ಣ ಶೆಟ್ಟಿ, ಪಿ.ವಿಶ್ವನಾಥ ರೈ, ವೆಂಕಟೇಶ್ ಕೋಣಿ ಮೊದಲಾದವರು ಧರಣಿಯಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.

ಉಡುಪಿ: ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ರಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ವಿಫಲತೆ ಕಂಡಿದೆ. ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಅಪರಾಧ ಪ್ರಕರಣಗಲ್ಲೂ ಆರೋಪಿಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆರೋಪಿಗಳಿಗೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರವೇ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಇಂಥ ಸಂದಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸರಕಾರವೇ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡುವುದು ರಾಜ್ಯದ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಉತ್ತಮ ಎಂದು ಬಿಜೆಪಿ ನಾಯಕ ಮಟ್ಟಾರ್ ರತ್ನಾಕರ ಹೆಗ್ಡೆ ಹೇಳಿದರು.

ಕೆಎಸ್ಆರ್ ಟಿಸಿ ಬಸ್ ದರ ಏರಿಸಿದ ರಾಜ್ಯ ಸರಕಾರದ ಕ್ರಮ ಮತ್ತು ರೈಲಲ್ಲಿ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಪೋಟಿಸಿದ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸಿ ಬಿಜೆಪಿ ಮೇ.5ರಂದು ಸಂಜೆ ನಗರದ ಜಟ್ಕಾಸ್ಟಾಂಡ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಪ್ರತಿಭಟನಾ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಬ್ರಹ್ಮರಕೂಟ್ಲು ಟೋಲ್ ಗೇಟ್ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸಚಿವ ರಮಾನಾಥ ರೈ ಹಾಗೂ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದ ಸಚಿವ ಅಭಯಚಂದ್ರ ಜೈನ್ ಅವರು ಕೂಡಲೇ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಮಟ್ಟಾರ್ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.

ಬಿಜೆಪಿ ಮುಖಂಡರಾದ ಶೀಲಾ ಕೆ.ಶೆಟ್ಟಿ, ಉದಯ ಕುಮಾರ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ಯಶಪಾಲ್ ಸುವರ್ಣ, ಕುತ್ಯಾರ್ ನವೀನ್ ಶೆಟ್ಟಿ, ದೇವದಾಸ್ ಹೆಬ್ಬಾರ್, ಸಂಧ್ಯಾ ನಾಯಕ್, ಶ್ಯಾಮಪ್ರಸಾದ್ ಕುಡ್ವ ಮೊದಲಾದವರು ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು.